| Profilo di Sarinya...Back to Me...FotoBlogElenchi | Guida |
|
...Back to Me....... 06 ottobre ทำไงดี?แอบมองเขาไกลๆ แอบเก็บไปฝันลอยๆ ก็เฝ้าคอยทุกวัน
ใจมันเหมือนบางเบา ที่เอาแต่ไหวและหวั่น ก็ห้ามมันไม่ไหว รู้เขามีเจ้าของ ได้เพียงแค่มองก็คงไม่เป็นไร ไม่ได้ผิดใช่ไหม ฉันไม่ได้ทำร้ายใคร ก็แค่เพียง รักเขาข้างเดียว ไม่เห็นเป็นไร
แอบรักเขาข้างเดียว ไม่ทำให้วุ่นวาย รักเขาข้างเดียว แค่นี้ก็ดีถมไป ฉันยังได้มีใคร ทำให้ใจเต้นแรง อาจท้อบางคราว อาจจะเหงาบางวัน ก็เป็นธรรมดา
แต่ไม่ได้ต้องการ อยากดึงเอาของใครมา แค่รักอยู่ในใจ อาจจะได้มีวันสบสายตา แต่จะหวังอะไรได้จากเขา ฉันแค่อยากอยู่เป็นเหมือนเงา ที่คอยติดตามเรื่องราวอยู่ข้างหลัง 11 luglio เปล่าๆอาจจะเป็นบทหนึ่งในชีวิตคิดไปทำไม คิดแล้ววุ่นวายหัวใจเปล่าๆ จะเป็นมุมหนึ่งแห่งความคิดติดใจทำไม คิดแล้ววุ่นวายหัวใจเปล่าๆ คนเรามันมีต่างชนิดคิดไปทำไม คิดแล้ววุ่นวายหัวใจเปล่าๆ ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะคิดติดใจทำไม คิดแล้ววุ่นวายหัวใจเปล่าๆ บางสิ่งที่เราหวังเราตั้งใจ อาจจะไม่มีความหมายสำหรับเขา แต่สิ่งที่เราฝันนั้นเพื่อเราใช่ไหม มองดาวบนฟ้ามีดาวนับร้อย เรื่องราวไม่น้อยให้คอยตามหา วันนี้จงใช้เวลาไปตามหาหนทางที่ยิ่งใหญ่ ตามทางที่มีในหัวใจของเรา บางสิ่งที่เราหวังเราตั้งใจ อาจจะไม่มีความหมายสำหรับเขา แต่สิ่งที่เราฝันนั้นเพื่อเราใช่ไหม มองดาวบนฟ้ามีดาวนับร้อย เรื่องราวไม่น้อยให้คอยตามหา วันนี้จงใช้เวลาไปตามหาหนทางที่ยิ่งใหญ่ ตามทางที่มีในหัวใจของเรา 05 giugno my name is Kim sam soon
หนูดีมีเรื่องเล่า...ปิ๊บ ปิบ ปี๊บ ปิบมีเรื่องเล่าอยู่ว่า โรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง วันนั้น คุณครูได้หยิบแก้วใบหนึ่งที่มีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว ให้นักเรียนลองทายดูหนักเท่าไร เด็กชายเห็ด : ซัก 400 กรัมคร๊าบ เด็กหญิงหอย : ไม่ใช่ซักหน่อย ต้องหนักมากกว่านั้นแน่ แต่ไม่รู้เท่าไรค่ะ
แล้วเด็กในห้องต่างก็ยกมือตอบตามความคิดของตัวเอง คุณครูก็อนุญาตให้ลองยกขึ้นมากะประมาณเอา แต่คุณครูไม่มีคำตอบให้ เด็กทุกคนก็เลยงง แล้วก็บอกให้คุณครูไปชั่งน้ำหนักซะก็หมดเรื่อง คุณครูจึงตอบเด็กๆ ไปว่า “ครูไม่ได้ตั้งใจดูว่ามันน้ำหนักเท่าไร ครูอยากดูว่าหนูๆ คิดว่ามันหนักมากน้อยแค่ไหนเรื่องที่ครูจะสอนวันนี้ ไม่ได้สำคัญที่ว่าใครกะน้ำหนักได้ใกล้เคียงที่สุด ครูกำลังจะบอกว่า แก้วน้ำมันไม่หนักอะไรเลย แต่ถ้าเรายืนถือมันไว้นานๆ เป็นวันๆ เราก็รู้สึกว่าหนักมาก เพราะเราเมื่อย บางทีกล้ามเนื้อล้า จนต้องเรียกรถพยาบาลมาเลยก็ได้ มันก็เหมือนกับความทุกข์ที่บางทีก็ไม่หนักหนาอะไรมาก แต่การที่เราแบกมันไว้อยู่ตลอด มันก็จะกลายเป็นทุกข์หนักในที่สุด” |
|
||||
|
|